ว้ากกก ๆ ช่วงนี้ไม่ค่อยมีเวลาเข้ามาเรยงับ แง๊ ตั้งแต่เปิดเรียนมาก็ไม่ค่อยมีเวลาเรยอ่ะ ทำงานเลิกก็ต้องไปเรียนต่อเลยเหนื่อย มากๆ ไม่มีเวลาเข้ามาดู blog เรย เพื่อนๆ หายหมดแน่ๆ เรยแง๊ๆ เด๋วจะพยายามเข้ามาอัพบ่อยๆ เพื่อนๆที่แวะมา comment ให้ด้วยน๊าคับ เด๋วผมตามไปเยี่ยมคับผม

มีนักศึกษากลุ่มหนึ่ง ขึ้นไปบนดอย มีเพื่อนคนนึงบอกว่า

"มาดอยทั้งที ต้องไปดื่มชากัน"

แล้วที่นี้ ก็ถึงร้านชา เจ้าของร้านถามว่า

"ระอาราดีคะ " (คนกระเหรี่ยง)
"มีชาดอะคำฝอย และ...กาแฟกาลาโต้คะ "

เพื่อนคนนึงพูดขึ้นมาว่า

"กาแฟกาลาโต้ อะไรวะ กาแฟกาลาโต้ "
"ไม่รุดิ ลองสั่งมา "

เพื่อนคนนั้นสั่งว่า

"เอากาแฟกาลาฅโต้มา 6 แก้วครับ "

กระเหรี่ยงมองด้วยความหงุดหงิด

"ก็บอกว่า กาแฟ กาลาโต้ กาลาโต้!!"
"ครับ กาลาโต้ครับ ขอกาแฟกาลาโต้ครับ "
"-"- กาแฟกาลาโต้ กาลาโต้!!~ "
"เฮ้ย!! มึงสะกดคำอารายผิดปะวะ "
"ไม่รุดิ ก็กาแฟกาลาโต้ไง "

กระเหรี่ยงคนนั้นบอกว่า

"กาแฟกาล้าโต้ก๊ะ "
"กาลาโต้ !!"

ชายหนุ่มคนนั้นก็สั่งกาแฟกาลาโต้ จนกระเหรี่ยงโมโห หงุดหงิด มาก
ยกกาขึ้นมา บอกว่า

"นี่ไง กาแฟกาลาโต้ กาลาโต้ ไม่ได้ยินง๊ะ ห๊ะ!! กาลาโต้ กาลาโต้อะ"
(กาแฟกำลังต้มนั้นเองจ้า)